Meegroeifiets

Het idee voor een meegroeifiets kwam door een foutief gebruikte zin op een apparaat langs de kant van de weg.

Ik ga weleens fietsen als ik een vrije dag heb. Gewoon, om even het idee te hebben dat ik goed beweeg en wat aan mijn conditie doe. Ik beweeg op zich al veel op mijn werk, want daar loop ik veel, maar fietsen vind ik toch wat leuker en prettiger om te doen.
Zo ging is dus ook op deze bewuste ochtend een stukje om. Ergens halverwege mijn route om een grote plas heen, zag ik langs de weg een laag wit object staan. Ik moest eerst denken aan zo'n bewegwijzerings-champignon voor fietsers, maar toen ik er naast reed kon ik een glimlach niet onderdrukken. Het was een pompstation. Niet zo'n groot ding waar je met je auto kunt gaan tanken, nee, een apparaat voor de fiets. Een kleine witte pyramide met aan de bovenkant een handvat waarmee een staaf uit het apparaat kon worden getrokken, precies zoals bij de alombekende fietspomp. Aan de voorkant onderaan stak een klein metalen pijpje uit het apparaat, de plek waar waarschijnlijk ooit de slang had gezeten. Deze was onder invloed van weer, wind of wegens onbekende vandalistische redenen natuurlijk weer verdwenen. Het leukste kwam echter nog: de tekst op de pyramide. Op het apparaat stond in grote letters gedrukt: "POMP HIER GRATIS UW FIETS OP". Ik dacht meteen:"Hee, doorgaans kan je alleen je banden oppompen. Zou dit een nieuw technologisch snufje zijn?". Ik kon het mij niet voorstellen, maar stapte toch af en ging op zoek naar een mogelijk nog niet eerder ontdekt ventieltje of verbindingsopening op mijn frame. Natuurlijk vond ik het niet, want zoiets bestaat helemaal niet. Je kunt je fiets niet oppompen omdat je gegroeid zou zijn. Je groeit als volwassene niet meer, althans niet in de lengte, velen overigens wel in de breedte, dus dat is helemaal niet eens interessant. Maar stel nou dat je wél groeit en dat het wél mogelijk is om je fiets op te pompen en dat je de fiets oppompt maar dat deze nu weer net iets te groot is, zou het dan ook weer mogelijk zijn om de fiets ietsje te laten leeglopen?

beeld fiets oppompen

Ik zag hier plots een nieuw product ontstaan: de meegroeifiets, een baanbrekend idee ontwikkeld door een eenvoudige arbeider in samenwerking met vooraanstaande scheikundigen en een veelbelovend industrieel ontwerper. Natuurlijk kan je een opblaasbare fiets maken, maar dan wordt het een plastic geval en heb je het gevoel dat je op een luchtbed op wielen rijdt. En bij elke trap kom je iets lager te zitten, omdat er toch wat lucht wegloopt en het frame vrij snel dubbelklapt waardoor je met je snufferd op het asfalt belandt. En anders rijdt je wel met je frame tegen een tak die een gat in je frame prikt en je tien keer versneld ook op het plaveisel kwakt. Anderzijds kan een met lucht gevulde plastic fiets wel weer van waarde zijn wanneer je al whatsappend even niet oplet en pardoes de gracht inraast. Je fiets blijft drijven en jij waarschijnlijk ook. De fiets is dus weer eenvoudig uit het water te halen. Heel wat anders dan vroeger. Ik kom oorspronkelijk uit Delft en daar gebeurde het nog weleens dat een fiets te water raakte. Die was je dus mooi kwijt. Eén keer per jaar werden er honderden fietsen uit de grachten gedregd, zeer waarschijnlijk dat daar je fiets ook tussen zat, maar dan als niet langer bruikbaar stuk schroot. Met opblaasbare fietsen heb je dat probleem niet. Mocht je fiets onverhoopt in het water belanden of stond hij niet meer op de plek waar je hem had achtergelaten, dan is een blik in de gracht genoeg om hem simpel op te sporen. En als dat maar vaak genoeg met veel fietsen gebeurt en als al die fietsen in verschillende felle kleurtjes gemaakt zijn, dan geeft dat nog een heel leuk en mooi plaatje ook, de binnenstad zou er van opfleuren!

Nee, zonder gekheid, ik denk natuurlijk niet aan een fiets van kunststof, hout of glas, want die heeft een te groot nadeel, het gaat gewoon om een metalen fiets. En dan wel één van een metaal met de juiste stofeigenschappen. Een metaal dat dus onder hoge druk en/of temperatuur makkelijk van vorm verandert zonder veel aan stevigheid in te boeten. Een fiets gemaakt van dit metaal moet dan verbonden worden met een systeem dat van binnenuit het frame onder druk zet of verhit, waarna het vervormd kan worden. Dat vervormen van het metaal en het omgaan met druk en hitte vraagt natuurlijk wel een zeker specialisme, dat kan niet iedere klusvader. Dus daarvoor moet je dan wel weer naar de fietsspecialist. Geeft niks, zo kan de fietsenmaker zijn baan behouden ondanks dat jij er niet steeds komt voor een nieuwe fiets. De meegroeifiets, goed voor iedereen!

Het wachten is nu op de scheikundige die daadwerkelijk de meegroeifiets gaat bedenken. En als die er komt zorgt het ongetwijfeld voor een domino-effect. Want dan komen er ook andere producten. Wat te denken van de meegroei-auto? Handig met de vakanties en bij grote klusprojecten. De mogelijkheden zijn weer eindeloos!

Plaats een reactie