Wat een tophits!

Bij verhuizen moet je altijd weer je hele hebben en houden doorlopen. Wat mág weg, wat móet weg en wat kán nou eenmaal niet weg. Die laatste groep bevat vaak dingen waar je om een speciale reden geen afstand van kan doen. Emotionele waarde. Zo ook bij mij; ik kwam een doos met oude singles tegen. Dat zijn doorgaans zwarte ronde schijven met een gat in het midden. Ze zijn van vinyl en kunnen met behulp van een platenspeler ten gehore gebracht worden. Ja, want er staat één liedje op. Nee twee, want je kunt de schijf omdraaien en de andere kant ook laten afspelen. Het is groter dan een cd, maar er kan veeeeel minder informatie op geperst worden. En ze geven bij het afspelen vaak wat bijgeluidjes, iets wat je bij de cd niet hebt. ‘Kraken’ heet dat, maar ook ‘ruis’ en een zoem zijn sterk verbonden met de single.
Ik kwam dus een doos tegen met daarin prachtige liederen, voornamelijk bedacht en uitgegeven in de ‘good old 80’s’, toen er nog geen sprake was van cd, dvd of mp3. De mooiste liedjes die erbij zitten zijn die songs die niet of nauwelijks bekend zijn bij het grote publiek. Gewoonweg omdat ze toen geen grote hit waren en waarschijnlijk daardoor ook nooit op de radio te horen zijn. Want ja, bij de radio gaat het natuurlijk alleen maar om populaire muziek, want anders ben jij als dj ook maar een duffe praatjesmaker.
Uit de doos heb ik vier tophits gekozen die ik hier verder wil bespreken en alsnog onder de aandacht van een groot publiek wil brengen;-)

Casual Affairs – 1985

We beginnen meteen goed, met een band waarvan vrij weinig bekend is. Ik heb ze eenmaal gezien bij Countdown, in 1985, toen ze hun eerste singletje net hadden uitgebracht. Dat nummer vond ik zó goed, dat ik ernaar op zoek ben gegaan. In die tijd waren Free Record Shop en de Plaatboef de grote platenzaken, maar ook V&D en Dixons boden veel muziek aan. Dixons had een klein hoekje waar zeg maar de afdankertjes werden aangeboden, tegen lachprijzen (heel goedkoop dus). En daar stond dus ook deze single, Emotional Man. Deze Apeldoornse band heeft drie EP’s (kort voor ‘Extended Play’, een uitgebreide single met meer liedjes op de schijf) uitgebracht. Deze single staat op de EP genaamd “Sand in my eyes”, maar is uiteindelijk nooit een hit geworden. Jammer, want het is eigenlijk wel een heel fijn nummer. Een poppy deun met een goeie stem, ik luister er nog altijd met plezier naar! Casual Affairs is niet te vinden op Spotify, dus is helaas niet anders te beluisteren dan via Youtube.

Fun Boy Three – 1982

Deze drie jongemannen zijn natuurlijk bekend van hun twee grote hits die zij scoorden met de dames van Bananarama, maar ik vond het singletje ‘The Telephone Always Rings‘ veel grappiger. Ik kende het nummer eerst niet, maar vond het ook in de koopjeshoek van Dixons. Kostte slechts 50 centen! Kon ik dus niet laten liggen en achteraf ben ik daar blij mee. Het is gewoon een grappig liedje, dat overigens op mijn kwalitatief niet al te geavanceerde pick-up (ander woord voor ‘platenspeler’) uitermate beroerd klonk helaas. Vooral de uithalen van zanger Terry Hall en de solo’s van de saxofoon en trompet deden pijn aan je oren. Maar ondanks dat vond ik het een prettige melodie, een herkenbare stem (die sterk doet denken aan de stem van Cure-zanger Robert Smith) en een lollige videoclip. Helaas kwam ook deze single niet verder dan de tipparade in ons landje. Ze hadden later nog wel een hitje met ‘Tunnel of Love’. De Fun Boy Three zijn uiteraard makkelijk te vinden op Spotify.

It’s Immaterial – 1986

Deze Liverpoolse band had een minihitje met het nummer ‘Driving Away From Home‘, een liedje met een country-achtige sound en een zanger die eigenlijk meer een verteller is. Eigenlijk zegt hij niet meer dan dat je eropuit moet gaan, lekker met de auto door Engeland en zelfs Schotland toeren, want er is zoveel moois te zien. De zanger doet me trouwens denken aan de zanger van de Boom Town Rats, Bob Geldof. Dit liedje brengt je tot rust, ga maar eens lekker liggen en zet het zachtjes aan. Overigens lijkt de stem die helemaal op het eind te horen is, wel heel erg op de stem van… Cure-zanger Robert Smith! Driving Away From Home bestaat eigenlijk uit drie delen, als ik het goed heb begrepen. De single, met als bijschrift ‘Jim’s tune’, is het eerste deel van het verhaal, op de elpee ‘Life is hard and then you die’ staan nog twee vervolgen die het verhaal volledig maken. Ook van It’s Immaterial is genoeg te vinden op Spotify, zoals de Deluxe Editie van ‘Life is hard and then you die’.

Mighty Wah! – 1984

Dit new wave, punky nummer van The Mighty Wah! uit 1984 werd ook niet echt een hit hier. Ik vind het heerlijk om naar te luisteren, deze schreeuw om aandacht. Zanger Pete Wylie heeft de band veelvuldig een andere naam gegeven, maar scoorde met The Mighty Wah! een top-20 nummer met ‘Come Back‘. De single werd in Engeland door Radio 1 dj John Peel tot ‘single of the year’ gekozen. Het nummer komt van de elpee ‘A Word To The Wise Guy’. Op Spotify is dit album ook te vinden, met daarop nog twee andere uitvoeringen van ‘Come Back’, waaronder een instrumentale. De zanger uit Liverpool heeft later aan verschillende muzikale projecten meegedaan en heeft in 2017 nog een nieuw solo-album uitgebracht.

Quizvraagje…

Als afsluiter een geinige quizvraag. Bovenaan dit artikel staat een afbeelding. Dit is een detail van het hoesje van een andere tophit uit mijn collectie. De Engelse band, een new wave duo waarvan de leden beide Simon heten, is alleen in 1983 en 1984 actief geweest. De ene Simon is nu actief als schrijver, de ander is een filosoof.  De band is met slechts één (andere) single te vinden op Spotify. Welke band bedoel ik, en belangrijker nog, hoe heet de tophit? Het nummer gaat over een oudere man die in een ijzergieterij werkt, daar wordt ontslagen, doelloos rondzwerft, maar uiteindelijk door een grote groep mensen als held wordt binnengehaald.

 

Plaats een reactie