Social Media en Narcisme

Narcisme. Dat woord schoot me ineens te binnen toen ik iemand bezig zag een foto van hem met een paar anderen te maken. Ik dacht plots dat de hele wereld barst van de narcisten. Niet te verwarren met narcissen, die prachtige bloemen die in deze periode weer volop in perkjes langs grasveldjes verspreid door de stad te bewonderen zijn. Narcisme…..even kijken wat het ook alweer precies betekent. Op internet is er natuurlijk genoeg over te vinden, beginnend met de uitleg in het Psychoanalytisch Woordenboek: 'Het woord is afgeleid van Narcissus, de mythische figuur die zijn eigen spiegelbeeld bewonderde in het water, zich te ver vooroverboog, erin viel en verdronk. De term duidt op de liefde die men het beeld van zichzelf toedraagt'. Hahaha, wat een sufferd! Iemand bewondert de schoonheid van zichzelf en moet daar zwaar voor boeten. Stel dat dat tegenwoordig ook zo zou gaan, dan blijft er weinig over van Facebook of Instagram.

beeld narcissus klein

Narcisme schijnt een serieuze ziekte te zijn, een aandoening met zowel positieve als negatieve vormen, maar in het algemeen voelt de lijder eraan zich niet echt top. Voor hem (of haar) is alles zwaar: de maatschappij is hard, het gevoel van eigenwaarde is laag, het zelfbeeld is sowieso niet positief, eigenlijk is het hele leven een uitermate moeilijke opgave.
Bij een grote groep tieners en twintigers lijkt van dat negativisme weinig sprake te zijn. Ze zijn (of lijken tenminste) dol op zichzelf en willen dat graag laten blijken. Ik zie bijvoorbeeld mijn buurmeisje vaak voor haar raam bezig met kwastjes, poeders, watten en andere spullen waarmee ze een halfuur lang haar gezicht toonbaar aan het maken is. Daarna volgt een fotosessie waarbij uit allerlei hoeken en met en zonder overdreven getuite lippen foto's geschoten worden. Met één druk op de knop wordt een shot dan gedeeld met andere blijkbaar geïnteresseerden. Selfies zijn nog steeds erg bepalend bij grote groepen tieners, zo lijkt het. Ik zag pas een toneelvoorstelling van een stel meiden dat op vakantie ging. Veel gekibbel en drukte, maar als er 'SELFIE!' geroepen werd, liet iedereen zijn situatie voor even gaan, werd de groep bij elkaar voor de mobiele telefoon verzameld, volgde de fotoshoot en hervatte iedereen daarna het gekibbel weer. Dit was misschien een wat overdreven voorstelling van de werkelijkheid, maar het laat wel zien wat jongeren (niet allemaal natuurlijk!) tegenwoordig belangrijk vinden: een goed gevoel vastleggen en delen.

SWAG

De link met het begrip 'SWAG' is snel gelegd. Vooral tieners vinden zichzelf helemaal het einde, al dan niet gespeeld, en doen er soms veel aan om op te vallen. Bij twintigers ligt dat iets anders. Zij zijn niet zozeer gek van zichzelf qua uiterlijk, maar voelen zichzelf wel heel goed, vinden dat ze veel kunnen en verwachten daarvoor ook beloond te worden. Ik herken dat natuurlijk wel een beetje van mijn eigen tijd als twintiger. Je voelt je ijzersterk en superfit en je denkt er niet aan dat er ook dingen fout kunnen gaan. In je overmoedigheid stap je op vakantie in Griekenland net zo makkelijk op een motor (zonder ooit op een motor gereden te hebben) en rijdt de smalle weg midden in de bergen op, om daarna te keren en bijna frontaal te botsen met een aanstormende auto. Pfoe, dat ging nog net goed… Ik was echter wel realistisch en dat is iets wat de huidige generatie een beetje lijkt te missen. Zo worden er tijdens sollicitatiegesprekken met het grootste gemak hoge eisen gesteld: een vet salaris, een auto van de zaak en allerlei extra's zoals een mobiele telefoon, laptop/tablet, kleding, dure zonnebril, smartwatch enzovoort. Waarom? 'Omdat ik het verdien, want ik weet en kan veel (en ben beter dan jullie).'

Het is een fase in het leven, het neigen naar narcisme en de hele wereld aankunnen. Maar soms stuit het toch tegen de borst, mijn borst. Ik ben bescheiden opgevoed, waarbij gewoon doen al gek genoeg was, en ik schaam me daar geenszins voor. Ik zou het toejuichen als de mensheid ook weer wat meer tot inkeer zou komen en zou inzien dat 'gewoon doen' eigenlijk best cool is en misschien wel leidt tot een wat prettiger leefomgeving. Maar gewoon doen op internet wordt wel lastig met social media. Misschien moet die trend gewoon nog even gezet worden. Als tegenhanger van Facebook zou je iets kunnen bedenken waarbij je niet je face toont, maar juist de achterkant van jezelf. Backbook.com dus. Of dullbook.com, om het wat explicieter te maken. Opvallend trouwens dat domeinnamen met 'dull' in de naam bijna niet bestaan. Er is geen dullbook.com dus, maar ook geen dullworld.com of dullface.com.
Ik denk dat ik ga onderzoeken of een tegenhanger van Facebook kans van slagen heeft. Als dat zo is, gaat mijn domein iamdull.com heten en mijn merk wordt dan I AM Dull. Met een saai logo en een hele saaie letter. Mensen kunnen zich aanmelden en mogen alleen iets saais over zichzelf op de site zetten ('ik ga dit jaar mijn verjaardag niet vieren'), met saaie afbeeldingen zoals een vieze koffiepot of een kapotte balpen. En een nietszeggend onderschrift: 'deze doet het niet meer' of 'gelukkig heb ik er nog één'…

1 gedachte over “Social Media en Narcisme”

Plaats een reactie